İran'ın Dijital Teknoloji ile Savaşı

İran son 15 yılda defalarca aynı gerçekle yüzleşti: En kritik isimler bile hedef olabiliyor.

Nükleer programda görev alan bilim insanlarının suikastları, 2020’de Mohsen Fakhrizadeh’in öldürülmesi, Bağdat’ta Kasım Süleymani’ye yönelik operasyon…

Helikopter kazasında hayatını kaybeden eski İran Cumhurbaşkanı İbrahim Reisi de Lübnan'da patlayan çağrı cihazlarından birini kullanıyordu. Yani sıradan bir olay değil, tehdit dışarıda olduğu kadar, içerideydi...

Bunların hiçbiri sıradan olaylar değildi.

Bu kayıplar sadece askeri değildi.

Bunlar aynı zamanda istihbari kırılmalardı.

Asıl soru şu: Bu kadar hassas hedefleme nasıl mümkün oluyor?

Modern dünyada hareket etmek veri üretmektir.

Bir konvoy ilerlerken uyduya görünür.

Bir uçuş kaydı sistemde kalır.

Bir toplantı öncesi güvenlik yoğunluğu artar.

Bir sığınakta enerji tüketimi yükselir.

Çevredeki pizzacılardan sipariş artar.

Tek tek bakıldığında önemsiz görünen bu detaylar, bir araya geldiğinde anlamlı bir desen oluşturur.

İstihbarat artık “Nerede?” sorusundan önce “Rutin ne?” sorusunu soruyor.

Bir lider telefon kullanmayabilir.

Ama koruma ekibi kullanır.

Şoför kullanır.

Lojistik personeli kullanır.

Ve onların hepsi veri üretir.

Bugün modern istihbaratın kalbi veri füzyonudur.

Uydu görüntüleri…

Cep telefonu sinyalleri…

GPS hareketleri…

Elektronik istihbarat…

Siber ağ trafiği…

Hepsi tek bir merkezde birleşir.

Ve o merkezde artık insan değil, algoritmalarla çalışır.

PALANTIR VE VERİ SAVAŞI

11 Eylül saldırılarından sonra ABD istihbaratı büyük bir gerçekle yüzleşti.

Saldırganların çoğu zaten bilinen kişilerdi.

CIA birini izliyordu.

FBI diğerinin adresini biliyordu.

Hatta Amerika Siyonist Yahudi paralel devleti oyun kuruyor, diğer istihbarat birimleri ve kurumlar birbirleriyle konuşamıyordu.

Bu sorunu çözmek için ABD, Silikon Vadisi’nde yeni bir model geliştirdi.

Bu modelin adı: Palantir.

Palantir bizim ASELSAN benzeri bir teknoloji şirketidir.

Palantir’in yaptığı şey basittir ama etkisi devrim niteliğindedir.

Farklı veri kaynaklarını tek bir platformda birleştirir.

Banka kayıtları…

Telefon verileri…

Uydu görüntüleri…

Sosyal ağlar…

Ulaşım kayıtları…

Hepsi tek bir davranış haritası oluşturur.

Artık hedef aramak gerekmez.

Algoritma hedefi kendisi bulur.

Bugün modern savaşın görünmeyen cephesi budur.

Bizim de benzer bir yapılanmaya ihtiyacımız var.  Hatta bu görevin gururumuz ASELSAN'a verilmesi çok yerinde olacaktır.

MOSSAD VE UNIT 8200

Bir istihbarat ve terör devleti olan İsrail bu alanda dünyanın en agresif istihbarat ekosistemlerinden birine sahip.

Mossad insan istihbaratında, Unit 8200 ise elektronik ve siber istihbaratta uzmanlaşmış durumda.

Unit 8200 çoğu zaman İsrail’in NSA’i olarak tanımlanır.

Sana telefonu satar onu da dinler. Sadece telefon değil, sattığı her türlü teknolojinin içine kendine hizmet edecek arka kapı kor.

Hem paranı alır hem de mahrem bilgilerini.

Telefon ağlarını dinler.

İnternet trafiğini analiz eder.

Şifreli iletişimi çözer.

Davranış modelleri çıkarır.

Bugün birçok siber güvenlik şirketi, hatta Silikon Vadisi girişimleri Unit 8200 kökenli mühendisler tarafından kurulmuştur.

Bu yüzden modern istihbarat artık sadece devletlerin işi değildir.

Şirketler de savaşın parçasıdır.

CEP TELEFONLARI VE DİJİTAL İZLER

Bugün bir lider cep telefonu kullanmasa bile etrafındaki herkes kullanır.

Bir telefon sadece bir iletişim cihazı değildir.

Aynı zamanda:

GPS verisi üretir,

Wi‑Fi ağına bağlanır,

Hücre kuleleriyle iletişim kurar,

Uygulamalar üzerinden veri gönderir,

Bir konvoyun nerede olduğu çoğu zaman tek bir telefon üzerinden değil, yüzlerce küçük sinyal üzerinden anlaşılır.

Modern istihbarat bu sinyalleri toplar ve ortaya bir hareket haritası çıkar.

İran Devrim Muhafızları Komutanı Kasım Süleymani’nin Bağdat’ta öldürülmesi de büyük ihtimalle böyle bir zincirin sonucuydu.

Uçuş bilgisi…

Rota takibi…

Zamanlama…

Modern çağda hareket etmek iz bırakmaktır.

İÇERDEN SIZMA GERÇEĞİ

İran’da zaman zaman iç sızma iddiaları gündeme geldi.

İran eski Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinejad bir konuşmasında şu ifadeyi kullanmıştı:

“İsrail’e karşı koymak için kurduğumuz birimin başındaki kişinin Mossad ajanı olduğu ortaya çıktı.”

Bu sözler tek başına bile önemli bir gerçeğe işaret ediyor: Modern istihbaratta en güçlü teknoloji bile insan faktörünün yerini tutmaz.

Bir sistem içeriden kırıldığında en güçlü güvenlik duvarları bile işe yaramaz.

YENİ SAVAŞ MODELİ! HİBRİT İSTİHBARAT

Bugün savaş sadece askeri güç ile yürütülmüyor.

Yeni model şudur:

İnsan istihbaratı,

Siber operasyon,

Uydu gözetimi,

Büyük veri analizi,

Elektronik harp,

Sosyal ağ manipülasyonu,

Hepsi aynı zincirin halkalarıdır.

Bu yüzden modern savaşın ilk adımı artık "ateş serbest" emri ile düşmana saldırmak değildir.

Bağlantıdır, iletişimdir, ağlardır, SCADA sistemlerdir.

Bir veri bağlantısı kesildiğinde bir ülkenin savunma sistemi kör olabilir.

Bir veri akışı ele geçirildiğinde bir liderin konumu ortaya çıkabilir.

TÜRKİYE BU SAVAŞI YAŞADI

Aslında son yıllarda olanları Türkiye 2006-2016 tarihleri arasında yaşadı. O zaman Siyonistlerin maşaları FETÖ, PKK gibi terör örgütleri ve onların yandaşlarıydı... Ama Türkiye'nin şansı Recep Tayyip ERDOĞAN gibi bir lidere sahip olması ve kadim Türk Devleti refleksi idi.

2006–2016 arasında devlet kurumlarına sızan yapılar ülkenin güvenlik mimarisini içeriden hedef aldı.

FETÖ gibi örgütler sadece bir terör yapılanması değildi.

Aynı zamanda küresel istihbarat ağlarının yerel aparatlarıydı.

Türkiye bu tehdidi ağır bedeller ödeyerek fark etti.

Ve 15 Temmuz gecesi Türkiye bir anlamda iç istihbarat darbesini püskürttü.

İRAN’IN EN BÜYÜK SORUNU

İran ise aynı sorunun başka bir versiyonuyla karşı karşıya.

Sorun sadece dış operasyonlar değil.

Sorun aynı zamanda iç güvenlik kırılmaları.

Bir ülke içeriden zayıfladığında dış operasyonlar çok daha kolay hale gelir.

Bugün İran’da yaşanan suikast zincirleri bize tek bir gerçeği hatırlatıyor: Modern savaş artık cephede değil veri merkezlerinde kazanılıyor.

Velhasıl;

21. yüzyılın istihbarat savaşı çok farklı.

Bir füze hedefini vurduğunda asıl operasyon çoktan bitmiş olur.

Çünkü gerçek savaş aylar önce başlamıştır.

Veri toplanır.

Davranış analiz edilir.

Algoritma hedefi belirler.

Ve günün birinde bir konvoy yola çıkar.

Gökyüzünde bir drone vardır.

Uydu gözlem yapıyordur.

Bir algoritma zamanlamayı hesaplamıştır.

Ve dünya şunu zanneder: Bir füze ateşlendi.

Oysa gerçek çok daha önce başlamıştır.

Savaş artık mermiyle değil veriyle başlıyor.

İnşallah bundan sonraki yazımda "büyük bir şehrin trafik bilgileri, nüfus bilgileri" düşmanın eline geçerse neler başımıza gelebiliri yazacağım...

(E)Tuğg. Halil İbrahim BÜYÜKBAŞ