Dünya, güç dengelerinin hızla değiştiği, küresel sistemin yeni bloklaşmalarla yeniden tanımlandığı tarihsel bir kırılma noktasından geçmektedir. Günümüz uluslararası düzeninde devletler için mesele artık yalnızca ayakta kalmak değil, aynı zamanda saygın, etkili ve belirleyici bir aktör olarak varlık gösterebilmektir. Böyle bir küresel atmosferde Türkiye’nin 2026 Ulusal Vizyonu, sıradan bir siyasi belge olmanın çok ötesinde bir anlam taşımaktadır. Bu metin, Türk Yüzyılı’nın hangi istikamette ilerleyeceğini ortaya koyan stratejik bir yol haritası niteliğindedir.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından ilan edilen bu vizyon; bölgesel savaşların, küresel ekonomik baskıların, enerji krizlerinin ve yoğun diplomatik gerilimlerin dünya siyasetini yeniden şekillendirdiği bir dönemde kamuoyuna sunulmuştur. Bu nedenle 2026 perspektifi, yalnızca Türkiye’nin iç politikası açısından değil, aynı zamanda küresel güç mücadelesinin seyri bakımından da dikkatle okunması gereken bir çerçeve sunmaktadır.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’a göre 2026 yılı, soyut hedefler üzerine inşa edilmiş bir tarih değildir. Aksine bu vizyon, Türkiye’nin son yirmi üç yılda yaşadığı kapsamlı dönüşümün doğal bir devamı olarak ele alınmaktadır. Siyasi istikrarsızlıkların, askerî vesayetin, ekonomik kırılganlığın ve dışa bağımlılığın belirleyici olduğu bir dönemden; daha bağımsız, daha dirençli ve daha özgüvenli bir devlet yapısına geçiş süreci, bu vizyonun arka planını oluşturmaktadır.
Bu çerçevede 2026’yı sıradan bir takvim yılı olarak değerlendirmek mümkün değildir. 2026, Türk Yüzyılı’nın deneyimlerin kalıcı sonuçlara dönüştürülmek istendiği kritik bir eşiğini temsil etmektedir. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın 2026 hedeflerini sürekli olarak geçmiş reformlar ve kurumsal kazanımlarla ilişkilendirmesi de bu süreklilik anlayışının bir yansımasıdır. Ona göre geleceğin inşası, hamasi söylemlerle değil; kurumsal istikrar, siyasi kararlılık ve toplumsal güven temelinde mümkündür.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, 2025 yılını küresel belirsizliklerin yoğunlaştığı bir dönem olarak tanımlamaktadır. Küresel ticaretin daraldığı, güvenlik mimarisinin sarsıldığı ve diplomasinin baskı altında kaldığı bu ortamda Türkiye’nin sergilediği disiplinli duruş ve stratejik soğukkanlılık, 2026 vizyonunun temel dayanaklarından biri olarak öne çıkmaktadır.
Bu vizyonun merkezinde dış politika yer almaktadır. Güç bloklarının yeniden sertleştiği bir dünyada Türkiye, ne Doğu ile bağlarını koparmayı ne de Batı’dan uzaklaşmayı tercih etmiştir. Bunun yerine egemenlik, denge ve ilkesellik esasına dayanan, Türkiye merkezli bir dış politika yaklaşımı benimsenmiştir. 2026 perspektifinde Türkiye, krizlerin tarafı olmaktan ziyade arabulucu ve dengeleyici bir aktör olarak konumlandırılmaktadır. Ukrayna krizinden Orta Doğu’ya uzanan geniş bir coğrafyada Türkiye’nin kendisini barış inşa eden bir güç olarak kabul ettirme çabası bu yaklaşımın somut yansımasıdır.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’a göre 2026 yılında Türkiye, aynı anda üç temel diplomatik hatta aktif olacaktır. Avrupa Birliği’ne tam üyelik hedefi stratejik bir amaç olarak korunmaktadır. Bununla birlikte Türk Devletleri Teşkilatı çerçevesinde siyasi, ekonomik ve savunma alanlarında entegrasyon, geleceğe dönük önemli bir öncelik olarak sunulmaktadır. Aynı zamanda İslam dünyasıyla ilişkilerin sembolik düzeyin ötesine taşınarak, somut ve sonuç odaklı bir iş birliği zeminine oturtulması da 2026 vizyonunun önemli unsurlarından biridir.
Ekonomik alanda ise vizyonun dili savunmacı değil, belirgin biçimde özgüvenlidir. Küresel ekonomik baskılara, enflasyonist dalgalanmalara ve jeopolitik gerilimlere rağmen Türkiye’nin büyüme ivmesini koruduğu vurgulanmaktadır. OECD ülkeleri arasında en hızlı büyüyen üçüncü ekonomi konumuna yükselmek ve millî gelirin 1 trilyon dolar eşiğini aşması, bu özgüvenin temel dayanakları olarak öne çıkarılmaktadır. Merkez Bankası rezervlerinin 200 milyar doların üzerine çıkması ise yalnızca rakamsal bir başarı değil, mali disiplinin ve uluslararası güvenin sembolü olarak değerlendirilmektedir.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın vizyonunda enflasyonla mücadele, salt teknik bir ekonomi politikası alanı olarak ele alınmamaktadır. Bu mücadele, doğrudan sosyal adalet ve gelir dağılımı ile ilişkilendirilmektedir. 2026 yılı, fiyat istikrarının sağlanması ve halkın alım gücünde gerçek bir iyileşme yaratılması açısından kritik bir eşik olarak tanımlanmaktadır.
Türkiye’nin 2025 yılında 273 milyar dolarlık ihracatla tarihî bir rekora imza atması, küresel talepteki daralmaya rağmen üretim kapasitesinin korunduğunu göstermektedir. Bu noktada Türkiye’nin kendisini yalnızca bir pazar değil, aynı zamanda güçlü bir üretim merkezi olarak konumlandırma çabası dikkat çekmektedir. Türk müteahhitlerinin 138 ülkede faaliyet göstermesi, yalnızca ekonomik bir başarı değil; aynı zamanda etkili bir “sessiz diplomasi” örneği olarak değerlendirilmektedir. Küresel ölçekte ilk sıralarda yer alan 45 Türk şirketi ise Türkiye’nin teknik kapasitesinin ve uluslararası rekabet gücünün somut göstergesidir.
Savunma sanayiindeki ilerleme, Cumhurbaşkanı Erdoğan tarafından doğrudan millî egemenlik kavramı ile ilişkilendirilmektedir. 2026 yılında savunma sanayiinin seri üretim aşamasına geçmesi, Türkiye’yi savunma sistemlerinin yalnızca kullanıcısı değil, aynı zamanda üreticisi ve ihracatçısı konumuna taşımayı hedeflemektedir. Terörden arındırılmış bir Türkiye hedefi de bu vizyonun merkezî unsurlarından biri olarak ele alınmakta; günlük siyasi tartışmaların ötesinde, uzun vadeli bir güvenlik perspektifiyle değerlendirilmektedir.
Sonuç olarak Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından ortaya konulan 2026 vizyonu, Türkiye’nin ulusal anlatısının bütüncül bir ifadesi niteliğindedir. Bu vizyon; egemenlik, istikrar, kalkınma ve küresel etki arasında dengeli bir yapı kurma arayışını yansıtmaktadır. Asıl mesele, bu vizyonun ne kadar iddialı olduğu değil; Türkiye’nin bu hedeflerin ruhunu oluşturan sürekliliği, disiplini ve toplumsal güveni sürdürebilip sürdüremeyeceğidir. Eğer bu başarı sağlanabilirse, 2026 yılı Türkiye için gerçek anlamda tarihsel bir dönüm noktası olabilir ve Türk Yüzyılı’nı bir söylem olmaktan çıkarıp somut bir gerçekliğe dönüştürebilir.
Dr. Furkan HAMİT
