New York Times, Türkiye’nin kriz alanlarında yürüttüğü çok yönlü ve dinamik dış politikanın uluslararası arenadaki etkinliğini zirveye taşıdığını yazdı. Analizde, Ankara’nın enerji, ticaret ve ulaştırma koridorlarındaki jeostratejik avantajlarını diplomatik birer güce dönüştürdüğü, bu sayede küresel siyasetin merkezinde daha güçlü bir konum elde ettiği belirtildi.
Özellikle son on yılda Suriye sahasındaki gelişmelerle şekillenen Türkiye-Rusya ilişkilerinin, Ukrayna savaşı ve değişen küresel dinamiklerle birlikte çok daha stratejik bir boyuta taşındığı ifade edildi. Batı ile gerilim yaşayan Moskova’nın Ankara ile olan diyalog kanallarına her zamankinden daha fazla önem vermek durumunda kaldığı kaydedilirken; Türkiye’nin hem NATO üyeliğini sürdürüp hem de Rusya ile güçlü bir bağ koruyarak eşine az rastlanır bir diplomatik denge kurduğu vurgulandı.
Suriye'deki Yeni Dönem Ankara’nın Elini Güçlendirdi
Analizde öne çıkan en kritik değerlendirmelerden biri de Suriye sahasındaki son gelişmeler oldu. Suriye’de yaşanan siyasi dönüşümlerin Ankara’nın bölgedeki nüfuzunu doğrudan pekiştirdiği, Türkiye’nin uzun vadeli stratejilerinin sahada somut sonuçlar vermeye başladığı ifade edildi. Buna karşın, yaşanan bu süreçle birlikte Rusya’nın bölgedeki hareket alanının giderek daraldığına dikkat çekildi.
Türkiye’nin Suriye’deki yeni siyasi mimarinin ve bölgesel istikrarın şekillenmesindeki en etkili aktörlerden biri olarak öne çıktığı savunuldu.
Savunma Sanayisi ve NATO İçindeki Stratejik Ağırlık
Ankara’nın bölgesel gücünü, NATO içindeki stratejik ağırlığını tahkim etmek için de rasyonel bir şekilde kullandığı belirtildi. Türkiye’nin Batı ile ilişkilerini sürdürürken, çevre coğrafyalarda da bağımsız ve etkin hamleler yapabildiği kaydedildi. Özellikle Ukrayna ile yürütülen diplomatik temaslar ve savunma sanayisi alanındaki iş birlikleri, bu nüfuzun en somut göstergeleri arasında sıralandı.
Gazete; Türkiye’nin insansız sistemler, savunma teknolojileri ve siber güvenlik alanında attığı dev adımların, ülkeye geleneksel diplomasinin ötesinde askeri ve stratejik bir koruma kalkanı ile yeni imkanlar sunduğunu yazdı.
Analizin genel özetinde, Türkiye’nin artık küresel gelişmeleri uzaktan izleyerek tepki veren edilgen bir ülke olmadığı; tam aksine, kendi ulusal önceliklerini dünya gündemine dayatabilen ve küresel krizlerin çözümünde aktif rol üstlenen tam anlamıyla "oyun kurucu" bir güce dönüştüğü tespiti yapıldı.
Diğer İçerikler
