Analist Dr. Jake Sotiriadis, The Economist dergisinde yayımlanan "Suudi Arabistan Öncülüğündeki Yeni Savunma Paktından Ne Anlamalıyız?" (What to make of a new Saudi-led defence pact) başlıklı analiz üzerine sosyal medya hesabından dikkat çekici bir değerlendirmede bulundu. Sotiriadis, "İdeolojinin İntikamı" (The Revenge of Ideology) adlı çalışmasına atıfta bulunarak, Türkiye’nin dış politikasının "Batı'dan ayrılmak" olarak değerlendirilmesinin eksik bir okuma olduğunu belirtti.
Sotiriadis, Ankara'nın stratejik yaklaşımını Neo-Türkik Özerklik olarak adlandırarak şu ifadeleri kullandı:
"Yıllardır Türkiye'nin sadece 'Batı'dan uzaklaştığını' savunmuyorum; çok daha sonuç doğurucu bir şey gerçekleşiyor. Neo-Türkik Özerklik adını verdiğim bu süreç, Ankara'nın bir yandan NATO içinde kalmaya devam ederken diğer yandan Batı'ya olan bağımlılığını azaltacak paralel askeri, siyasi, ekonomik ve ideolojik güç kaynaklarını sistemli bir şekilde inşa etmesidir."
Menteşe Ülke Türkiye: Nükleer, Finansal ve Askeri-Sınai İttifak
Sotiriadis’e göre, ortaya çıkan Türkiye–Suudi Arabistan–Pakistan mimarisi, bu Neo-Türkik Özerklik stratejisinin sahadaki en somut tezahürlerinden biri olarak öne çıkıyor. Bölgesel güvenlik mimarisinde Doğu ile Batı, İslam dünyası ile küresel sistem arasında kilit bir "menteşe" işlevi gören Türkiye; Suudi Arabistan’ın finansal ağırlığı, Pakistan’ın nükleer gücü ve kendisinin hızla büyüyen askeri-sınai hırsını tek bir bölgesel güvenlik şemsiyesinde birleştirme potansiyeli taşıyor. Ankara, sadece askeri kapasite biriktirmekle kalmayıp aynı zamanda İslam dünyasında alternatif bir siyasi çekim merkezi oluşturarak Batı liderliğindeki düzene rakip bir nüfuz ağı örüyor.
Nükleer Denklem ve Değişen Stratejik Çevre
Analizde dikkat çekilen bir diğer kritik boyut ise nükleer dengeler oldu. Suudi Arabistan’ın nükleer opsiyon arayışları ile Türkiye’nin İslam dünyasının tek nükleer gücü olan Pakistan ile derinleşen ilişkileri bir arada değerlendirildiğinde, Ankara’nın mevcut küresel nükleer düzene yönelik uzun süreli hoşnutsuzluğunun daha anlamlı hale geldiği vurgulandı.
Sotiriadis, bu durumun Türkiye’nin doğrudan bir nükleer silah peşinde olduğu anlamına gelmediğini, ancak bu sorunun etrafındaki stratejik çevrenin kökten değiştiğini ve Ankara'nın kendi alternatif ekosistemini (militarist, ekonomik, siyasi ve ideolojik) her geçen gün daha da pekiştirdiğini kaydetti.
Diğer İçerikler
