İsrail Seçimleri ve Muhtemel Koalisyon İhtimalleri

İsrail’de 27 Ekim 2026 seçimlerinin ardından ortaya çıkan parçalı tablo, 120 sandalyeli Knesset’te hiçbir bloğun doğrudan 61 sandalyelik çoğunluğu elde edemediğini net bir şekilde ortaya koyuyor. Oy sayımı sürerken (28 Ekim itibarıyla yaklaşık yüzde 70-85 bandında) Netanyahu bloğu 54, Eisenkot bloğu 47-49, Arap partileri ise 17-19 sandalye bandında seyrediyor. Resmî sonuçların 30 Ekim’e kadar netleşmesi, Cumhurbaşkanı’nın görüşmelerinin ardından resmî ilanın ise 4 Kasım 2026’da yapılması bekleniyor. Katılım oranı yüzde 77,7 ile son yirmi yılın en yüksek seviyesine ulaştı; özellikle Arap seçmenlerdeki mobilizasyon dikkat çekici.

Blok Dağılımı ve Hükümet Kurma Dengeleri

İsrail siyasetinde iki ana blok netleşmiş durumda: Başbakan Binyamin Netanyahu’nun sağ-dindar bloku ile eski Genelkurmay Başkanı Gadi Eisenkot liderliğindeki muhalefet bloku.

Netanyahu Bloğu (Sağ / Dindar)
Likud, Shas, United Torah Judaism (UTJ), Otzma Yehudit ve Dini Siyonizm partilerinden oluşan blok yaklaşık 54 sandalye civarında. Geleneksel muhafazakâr sağ, güvenlik odaklı şahin çizgi ve Haredi partilerin birlikteliğine dayanıyor. Tahmini dağılım şöyle:

• Likud (Binyamin Netanyahu): ~22-27 sandalye — Merkez sağ / klasik Siyonist sağ.
• Otzma Yehudit (Itamar Ben-Gvir): ~7-9 sandalye — Aşırı sağ / milliyetçi.
• Dini Siyonizm (Bezalel Smotrich): ~5-6 sandalye — Dindar Siyonist / milliyetçi.
• Shas (Aryeh Deri): ~7 sandalye ve UTJ (Goldknopf/Gafni): ~7-8 sandalye — Ultra-Ortodoks (Haredi) partiler.

Eisenkot Bloğu (Merkez / Merkez Sol / Seküler Sağ)
“Netanyahu karşıtlığı” ve “devlet kurumlarının restorasyonu” ortak paydasında birleşen, ideolojik farklılıklar taşıyan partilerden oluşuyor. Toplam 48-51 sandalye kazanması bekleniyor:

• Yashar! (Gadi Eisenkot): ~20-22 sandalye — Merkez / güvenlikçi reformcu; bloğun lokomotifi.
• Beyachad / Together (Naftali Bennett – Yair Lapid ittifakı): ~11-12 sandalye — Merkez sağ / seküler.
• The Democrats / Demokratlar (Yair Golan): ~8 sandalye — Merkez sol / sosyal demokrat, laik; iki devletli çözümü savunuyor.
• Yisrael Beyteinu (Avigdor Liberman): ~7-8 sandalye — Seküler milliyetçi sağ; Haredi partilere sert karşı.

Arap Partileri
Toplam 17-19 sandalye ile tarihlerindeki en yüksek seviyelerden birine ulaşarak kilit konuma geldiler. Her iki Yahudi bloğu da tek başına 61’e ulaşamadığı için seçimin kaderini büyük ölçüde onlar belirleyebilir:

• Ortak Liste / Hadash-Ta’al (Joint List): ~11-13 sandalye — Sol, seküler, Filistin ulusal kimliğini savunan çizgi; Siyonist ana akımla resmi koalisyona mesafeli.
• Ra’am (Mansur Abbas): ~6-7 sandalye (bazı sayımlarda daha yüksek) — Pragmatik; günlük sorunlara (şiddet, altyapı, bütçe) odaklanıyor. 2021’de Bennett-Lapid hükümetine doğrudan ortak olmuştu; dışarıdan destek veya sınırlı ortaklığa açık.

Eisenkot bloğunun Arap partileriyle resmi koalisyon kurmak yerine, onları kabinede barındırmayan ama oylarıyla ayakta kalan bir “azınlık hükümeti” kurma ihtimali gündemde.

İki Blok Arasındaki Temel Politika Farklılıkları

1. Yargı Sistemi ve Hukuk Devleti
   Netanyahu bloğu, Yüksek Mahkeme’nin yetkilerinin kısıtlanması, Knesset çoğunluğunun yargı kararlarını aşabilmesi ve yargıç atamalarında hükümetin ağırlığının artmasını savunan yargı reformunu istiyor. Eisenkot bloğu bunu “demokrasi ve hukuk devletine tehdit” olarak görüyor; yargı bağımsızlığını ve denetim mekanizmalarını korumayı taahhüt ediyor.
2. Haredi Askerlik Muafiyeti
   Netanyahu bloğu, koalisyon ortakları Shas ve UTJ’nin talepleri doğrultusunda Tevrat eğitimi gerekçesiyle muafiyetin devamını veya sembolik düzenlemelerle sürdürülmesini destekliyor. Eisenkot bloğu “yükün eşit paylaşımı” ilkesini savunuyor.
3. Gazze, Batı Şeria ve Dış Politika
   Netanyahu bloğu Batı Şeria’da yerleşimlerin genişletilmesi ve kısmi/tam ilhak adımlarını savunuyor; Filistin devletine karşı kesin tutum sergiliyor ve tek taraflı askerî baskıyı tercih ediyor. Eisenkot bloğu güvenlik konusunda şahin olmakla birlikte ABD ve ılımlı Arap ülkeleriyle stratejik ittifaklara, diplomasiye öncelik veriyor; kontrolden çıkmış genişlemelere karşı çıkıyor.
4. Din-Devlet İlişkisi ve Sosyal Yaşam
   Netanyahu bloğu muhafazakâr-dindar toplum yapısını, Şabat yasaklarını, Yeşiva bütçelerini ve kamusal alanda dini kuralları güçlendirmeyi istiyor. Eisenkot bloğu seküler yaşam tarzını, bireysel özgürlükleri, dini kurumlara aktarılan bütçelerin denetlenmesini ve Haredi okullarına pozitif bilim müfredatının zorunlu kılınmasını savunuyor.

Muhtemel Koalisyon Senaryoları

1. Eisenkot Öncülüğünde Muhalefet + Arap Desteği
Yashar! ve Beyachad’ın Arap partileriyle (özellikle Ra’am’ın dışarıdan güvenoyu desteğiyle) anlaşması. Liberman’ın Yisrael Beyteinu’su gibi milliyetçi unsurlar resmi koalisyona sıcak bakmıyor; bu nedenle azınlık hükümeti modeli daha gerçekçi görünüyor.

2. Netanyahu’nun Sağ Genişlemesi
54 sandalye bandındaki bloğun 61’e ulaşması için Bennett veya Liberman gibi eski müttefikleri ikna etmesi gerekiyor. Geçmiş kırılmalar engel teşkil etse de “istikrar” gerekçesiyle dönüşümlü başbakanlık gibi tavizlerle geçiş ihtimali tamamen dışlanmıyor.

3. Geniş Tabanlı Ulusal Birlik Hükümeti
Aşırı sağ ve Arap partilerinin dışarıda bırakıldığı, Likud ile Yashar!/Beyachad arasında merkeze oturan bir koalisyon. Eisenkot veya Bennett ile Netanyahu arasında 2’şer yıllık rotasyon şartı öne sürülebilir. İran gerilimi, bölgesel güvenlik krizi veya ABD baskısı bu senaryoyu zorlayabilir.

4. Kilitlenme ve Erken Seçim
Hiçbir lider 61 imza toplayamazsa veya müzakereler çökerse Knesset feshedilir. İsrail’in son yıllarda alıştığı gibi 2027 başlarında yeni seçime gidilir; bu süre zarfında Netanyahu geçici başbakanlık koltuğunu korur.

Sonuç olarak; seçim Netanyahu’nun Yahudi seçmenler arasındaki gücünü koruduğunu, ancak Arap partilerinin yükselişiyle birlikte siyasi çıkmazın derinleştiğini gösteriyor. Önümüzdeki haftalar, İsrail’in hem iç istikrarını hem de bölgesel politikasını belirleyecek yoğun pazarlıklara sahne olacak.